Pradolina Redy
Rzeźba Pradoliny ukształtowała się w czasie zaniku zlodowacenia bałtyckiego.
Pradolina Rzeki Redy jest częścią ukształtowanego na Pomorzu unikatowego mezoregionu fizycznogeograficznego o nazwie „Pradolina Redy-Łeby”. Rzeźba Pradoliny ukształtowała się w czasie zaniku zlodowacenia bałtyckiego i jest najlepiej uwydatnioną formą tego typu w północnej Polsce. Łącznie mezoregion rozciąga się na długości 90 km rozszerzając się od 1,2 do 5,5 km szerokości. Dno opisywanego regionu sięga do 100 m n.p.m. Zalegają w nim osady holoceńskie w postaci torfów, namułów torfiastych oraz namułów mułkowo – ilastych. Oprócz tego znajdują się tu również piaszczyste mady rzeczne oraz piaski i żwiry akumulacji rzecznej.
Stacks Image 160
Widok na Pradolinę Łeby-Redy od strony miejscowości Góra
W Pradolinie Rzeki Redy znajduje się powierzchniowo największy w Gminie Wejherowo zbiornik wodny – Jezioro Orle. Jezioro ukształtowało się w wyniku intensywnej eksploatacji zawartej w nim kredy jeziornej, z której to w pobliskiej cementowni produkowano niegdyś biały cement i cegłę. Z jeziora wydobywano także wapno łąkowe, które stosowano do odkwaszania gleby. W wyniku eksploatacji surowców naturalna część jeziora zanikła już najprawdopodobniej około 1870 r. Nowe jezioro powstałe w miejscu starego, wraz z otoczeniem spełnia warunki do rozwoju bogatej flory i fauny. Gniazdują tu charakterystyczne dla miejsc o wysokim stanie wód gruntowych ptaki. Podziwiać można bujną roślinność, w tym wiele odmian storczyków. Teren jeziora od północnej strony miejscowości Orle objęty jest strefą „Natura 2000” chroniącą miedzy innymi niektóre ptaki i rośliny. Wody jeziora bogate są w karasie, karpie, leszcze, liny, okonie, płocie, szczupaki i wzdręgi.
W wyniku prac badawczych archeologów odkryto niespotykane w innych rejonach harpuny i ostrza. Nazwano je: harpun typu Góra-Orle.

Podczas wydobywania kredy z jeziora, na wysokości 1,5 m od powierzchni łąki, natrafiono na harpuny i ostrza wykonane z kości i rogu. Najstarsze pochodziły z mezolitu i epoki kamienia (7300-1700 lat p.n.e.). W wyniku prac badawczych archeologów odkryto niespotykane w innych rejonach harpuny i ostrza. Nazwano je: harpun typu Góra-Orle.